Views
8 months ago

Wandelkrant Nr. 12

  • Text
  • Jotunheimen
  • Cuneo
  • Bohemen
  • Path
  • Moselsteig
  • Moezel
  • Land
  • Woud
  • Walk
  • Maasvallei
  • Nisse
  • Geraardsbergen
  • Hoeilaart
  • Wandelkrant
De Wandelkrant is een gratis en onafhankelijk Wandel- & Outdoor magazine voor de actieve wandelaar en sportelaar met aandacht voor natuur en cultuur. In deze 12de editie: Zoniënwandeltocht Hoeilaart, PLUS-Wandeldag Geraardsbergen, Walk2Gether, De bloemendijken rond Nisse, Rivierpark Maasvallei, Terugblik SAFF Walk, Het Zwarte Woud, Sankt Wendeler Land, Droompaden van de Moezel, Moselsteig, The South West Coast Path, Zuid-Bohemen, Cuneo, Nationaal Park Jotunheimen.

Vier dagen over de

Vier dagen over de Moselsteig In april van vorig jaar opende officieel de Moselsteig. Samen met de Eifelsteig, de Saar-Hunsrücksteig, de Ahrsteig en (voor een groot deel) de Rheinsteig, maakt hij het wandellandschap van de Duitse deelstaat Rheinland-Pfalz nog wat aantrekkelijker. Rheinland-Pfalz is met Moezel, Rijn, Ahr, Nahe, Eifel en de Pfalz voor de Belgen zonder meer de populairste Duitse vakantiebestemming. De nieuwe Moselsteig verbindt de gemeente Perl aan de grens met Luxemburg met de stad Koblenz aan de monding van de Moezel in de Rijn. Over een afstand van 365 km loopt de Moselsteig afwisselend langs de linker- (Eifel) en rechteroever (Hunsrück) van de Moezel. De nieuwe wandelweg neemt zo eigenlijk de rol over van de nog steeds bestaande, meer dan honderd jaar oude Moselhöhenweg, die aan de Eifel zijde van de Moezel van Wasserbillig naar Koblenz loopt en aan de Hunsrück zijde van Koblenz tot de Porta Nigra in Trier. De nieuwe Moselsteig blinkt uit door zowel zijn avontuurlijk karakter als door zijn hoge belevenis- en landschapswaarde. De weg loopt afwisselend links en rechts van de Moezel, afhankelijk van waar de mooiste landschappen te beleven zijn, de interessantste monumenten, de spectaculairste wandelpaden enz. Ook de geschiedenis is nooit ver weg en daarin spelen de Romeinen een hoofdrol. Alomtegenwoordig is – hoe kan het ook anders – de wijncultuur. De Steig wisselt dertien keer van oever tussen Perl en Koblenz. Het parcours is soms licht, dan weer zwaar, soms zelfs enkel geschikt voor geoefende wandelaars. Afwisselend door de bossen, dan tussen de wijngaarden, dan weer over het plateau hoog boven het dal en soms ook wel eens langs de Moezel zelf. In juni van dit jaar trokken we met een groep op ontdekkingstocht langs een paar etappes van deze superwandelweg. Vaste stek was het Bömers Moselland hotel in Alf. Van Ernst naar Ediger-Eller (25km) Met vijftien zijn we dit jaar, voor de 27ste uitgave van de jaarlijkse vierdaagse wandeling van onze wandelclub. Voor de eerste dag van onze vierdaagse kiezen we voor etappe 17 Ediger-Eller – Beilstein en het eerste stukje van etappe 18 Beilstein – Cochem. We gaan die wel in tegenovergestelde richting wandelen, met andere woorden: stroomopwaarts. Op amper vijf minuutjes wandelafstand van ons hotel is een bushalte en VRM lijn 711 brengt ons in exact dertig minuten naar het dorpje Ernst. Daar volgen we gewoon de bruine tekens van de toegangsweg over de brug en in het dorpje Bruttig aan de overkant ontdekken we dadelijk de okerkleurige tekens van de Moselsteig. Nu volgt in eerste instantie een eerder gemakkelijke wandeling door de wijngaarden boven de Moezel. Na de Schafberg verandert echter het parcours. De eerst langzame en dan steile afdaling naar Beilstein loopt over smalle leisteenpaden en schoenen met een goede grip zijn een noodzaak. Hoogtevrees is hier uit den boze. In het toeristische plaatsje Beilstein is het tijd voor een eerste drink. Als versterking voor de klim (deels via trappen) naar de burchtruïne van Metternich. Eens boven dalen we af naar een bosrijk gebied waar een bord er ons opmerkzaam op maakt dat we aan het begin van de Briederner Schweiz staan. Met de nodige waarschuwingen voor tredzekerheid en hoogtevrees. Twee mensen van de groep zien dat, na de ochtendervaring, niet meer zitten en nemen een alternatief fietspad. Het blijkt loos alarm. Het pad dat volgt is een super mooi op en neer gaand bospad dat niets met de Zwitserse bergen te maken heeft en, buiten een enkele rots na, heel gemakkelijk loopt. Na dit romantisch

intermezzo duiken we weer de wijnbergen in boven het dorp Briedern om dan af te dalen naar het dorp Mesenich. Middagmalen doen we in hotel-restaurant Moselgasthof Andries (www.hotel-metzgerei-andries.de). De keuken is licht en modern, een verademing in vergelijking met de klassieke “gutbürgerliche” Duitse keuken. Via een verbindingsweg door het dorp bereiken we weer de Moselsteig en dalen snel weer af naar het wijndorp Senheim. Daar steekt de Steig de brug over naar de wijk Senhals. Waar we opnieuw even pauzeren voor een drinkstop. Het laatste stuk van ons parcours begint met een zeer steile klim naar de Eulenberg, waarbij we 150 meter hoogteverschil overwinnen. Aan de rand van het bos en door de wijngaarden gaat het vervolgens op en af over de Pfaffenberg. Om tenslotte via een kruisweg af te dalen naar Ediger. Van waar de bus ons in tien minuutjes terug naar Alf brengt. Van Reil naar Alf (24km) Elzas-Lotharingen, die na de Frans-Pruisische oorlog door de Duitsers werd geannexeerd. De spoorlijn diende om troepen te transporteren en te bevoorraden en vooral om de enorme kanonnen naar het front te vervoeren. We wandelen een tijdje parallel met deze spoorbaan (met mooie uitzichten over de Moezel) om dan langzaam te klimmen. Eerst door de wijngaarden, dan door het bos over de Reiler Hals. Om uiteindelijk de schuilhut op de Leo-Felsen te bereiken, 250m hoog. Het blijft nu relatief vlak, eerst door en dan aan de rand van het bos tot aan de uitkijktoren op de Prinzenkopf. Toen hij nog prins was passeerde de latere keizer Wilhelm hier, vandaar de naam. Hier vinden we ook drie grote infoborden met uitleg over de Kanonenbahn en een Duitse Vandaag staan etappe 14 Reil - Zell en de helft van etappe 15 Zell - Neef op het programma. Om geen twee kilometer langs de drukke verkeersweg te moeten lopen, nemen we opnieuw bus 711, dit keer naar het station van Bullay aan de overkant van de rivier. Amper zes minuten rijden. Een kwartier later nemen we daar de trein naar Reil, een rit van vijf minuutjes. De 14de etappe van de Moselsteig start aan het station, makkelijker kan dus niet. Speciaal aan deze etappe is dat we langs de historische “Kanonenbahn” wandelen. Deze strategische spoorlijn tussen Berlijn en het Franse Metz dateert van het einde van de 19de eeuw. Metz ligt in de regio militaire begraafplaats. Enkele moedigen beklimmen de toren, met een Moezelpanorama als cadeau. Nog even dalen en we komen aan de Marienburg, nu een jeugdvormingstehuis. Hier kunnen we iets drinken, om dan verder af te dalen. Ondertussen zien we de Moezel zowel links als rechts van ons. We klimmen opnieuw een honderdtal meter tussen bos en wijngaarden. Verscholen in het bos ligt hier een oude vesting. Door de wijngaarden snijden we de 180 graden bocht van de Moezel deels af om af te dalen naar Zell. Het pittoreske wijnstadje verbonden aan de legende van de Zwarte Kat en de gelijknamige Rieslingwijn. We eten iets klein in een Italiaans restaurantje om dan aan de zwaarste opdracht van de dag te beginnen: etappe 15 en de klim naar

Onze edities:

Wandelkrant Nr. 26
Wandelkrant Nr. 25
Wandelkrant Nr. 24
Wandelkrant Nr. 23
Wandelkrant Nr. 22
Wandelkrant Nr. 21
Wandelkrant Nr. 20
Wandelkrant Nr. 19
Wandelkrant Nr. 18
Wandelkrant Nr. 17
Wandelkrant Nr. 16
Wandelkrant Nr. 15
Wandelkrant Nr. 14
Wandelkrant Nr. 13
Wandelkrant Nr. 12
Wandelkrant Nr. 11
Wandelkrant Nr. 10
Wandelkrant Nr. 09
Wandelkrant Nr. 08
Wandelkrant Nr. 07
Wandelkrant Nr. 06
Wandelkrant Nr. 05
Wandelkrant Nr. 04
Wandelkrant Nr. 03
Wandelkrant Nr. 02
Wandelkrant Nr. 01