Views
4 weeks ago

Wandelkrant Nr. 26

  • Text
  • Eifel
  • Castelferien
  • Primavera
  • Routeyou
  • Line
  • York
  • Menorca
  • Cavalls
  • Canaria
  • Walcheren
  • Vesting
  • Holland
  • Oostkantons
  • Venen
  • Bosland
  • Wandelen
  • Wandeling
De Wandelkrant is een gratis en onafhankelijk Wandel- & Outdoor magazine voor de actieve wandelaar en sportelaar met aandacht voor natuur en cultuur. In deze 26ste editie: Wandelen en Muziek. Bosland in eigen land. Op stap in de Hoge Venen en de Oostkantons. Ommetje van de maand van Wandelnetwerk Noord-Holland. Beleveniswandeling Veere Vesting & natuurwandeling De Manteling te Walcheren. Off the beaten track met 50+ GR route “Cami de Cavalls” op het Spaanse eiland Menorca. Wandelen in New York op “The High Line”. Rondom je kot met RouteYou La primavera herfsteditie Lees & Win een wandelarrangement midweekverblijf in de Duitse Eifel Neem deel aan de “Lees & Win” wedstrijd en win een midweek verblijf in een vakantieappartement met wandelarrangement voor 2 personen. Hoe kan je deelnemen? Vul het formulier in op https://wandelkrant.be/lees-en-win/ en wie weet win jij een onvergetelijke wandelvakantie bij de sympathieke Belgische gastvrouw Virginie van http://castelferien.com/

Off the beaten track met

Off the beaten track met 50+ Groepsfoto aan de kraterrand Tekst en foto’s: Sofie Hendrikx De vijftigers van vandaag zijn de veertigers van weleer: springlevend, energetisch en fit. Ze staan midden in het leven en genieten er met volle teugen van. Toen twee jaar geleden mijn Zwitserse collega mij belde en vroeg of ik voor een groep jolige vijftigers een programma op maat kon maken met wandelingen off the beaten track, werd ik zo enthousiast dat ik terstond een vreugdedans maakte. Off the beaten track betekent “weg van de platgetreden paadjes” en dat is spek naar mijn bek. Toen hij toelichtte dat ze op pad wilden gaan naar het Gran Canaria “van weleer”, werden de vooruitzichten alleen maar beter. Uit de hutsepot die mijn brein is, borrelden stande pede allerlei sprankelende ideeën op. Onderweg naar de laatste resten van de laurierwouden De gezegenden zouden leden zijn van de Schwäbische Albverein; één van de oudste wandelclubs van Duitsland die meer dan tachtigduizend leden telt. In een mum van tijd stelden René en ik een wandelprogramma samen om je vingers bij af te likken. Aan de andere kant van Europa werden onze voorgestelde wandelingen dan ook met bazuingeschal onthaald. We mochten een groep van 45 wandelaars ontvangen die in verschillende kleine groepjes werden onderverdeeld. Pastorale idylle in het groene Noorden Als we onze Schwäbische gasten op de eerste dag aan hun hotel afhalen, hangt er een jeugdig enthousiasme in de lucht- zoals bij tieners die op schooluitstap gaan. Onze ervaren wandelaars zijn uitgerust met trekkersrugzakken, wandelstokken, zonnehoeden en verrekijkers en als een Romeins leger dat ten strijde trekt, stormen ze de bus op: klaar voor hun eerste avontuur! In het ongetemde gehuchtje dat luistert naar de naam Las Madres –onnodig te vertalen naar het Nederlandsbegint onze eerste route die veel méér is dan een gewone wandeling. Deze tocht is eerder een sprong in de tijd naar het Gran Canaria van weleer. In het noorden van het eiland hangt er tussen 500m en 1200m een wolkenzee die voor een groene, Jurassic Park-achtige vegetatie zorgt. De woeste laurierbossen bedekten er ooit de maagdelijke aarde maar na de Spaanse verovering hebben ze deels plaats moeten ruimen voor landbouwterrassen en allerlei exotische teelten als suikerriet, waterkers, agaves,...

Het Canarische klokkenbloempje bloeit Lagune Ontelbare ezelpaadjes werden geplaveid en verbonden dorpjes met velden en markten. Vandaag is het geen uitzondering om een herder te zien die zijn schaapjes en geiten over de hellingen jaagt en wiens kudde over de caminos reales een spoor van keuteltjes trekt. Het is een landschap dat doordrongen is van tijdloze, pastorale idylle. De streek is ook doorspekt met grotten die dienst doen als stal, opslagplaats, garage, rommelhok en huis. Onderweg wisselen weidse vergezichten af met klimmende paadjes door donkere bossen. Als we op het hoogste punt zijn, ademen we diep in en laten onze blik tot aan de kust en zelfs het naburige eiland Tenerife glijden. Net als Thoreau die op zoek ging naar de verloren natuur, geloven we in het bos, het grasland, en de nacht waarin het graan groeit. Stof vreten in Mogán ’s canyons Wat een schril contrast met de eerste wandeldag! Terwijl we toen langs sappige velden en donkere bossen wandelden, staan er in het zuidwesten stoffige paadjes en diepe canyons op het menu. Er zijn geen wolken om te melken want het gebergte in het centrum van het eiland werkt als een natuurlijke barrière die de passaatwinden en hun wolkenzee tegenhoudt. De thermofiele wouden die ooit de flanken en hoogvlaktes bekleedden, zijn onder het kapmes bezweken. Net zoals Parijs méér is dan de Eifeltoren alleen, heeft Mogán veel méér troeven dan haar goudgele stranden en vrijdagsmarkten. De diepe canyons van het binnenland verhullen een rijk etnografisch patrimonium, oude geurende fruitbomen en verlaten dorpjes. Onze tocht begint in Veneguera waar een deel van een langeafstandsroute (namelijk: la Senda de Tamaranae) volgen totdat we het spookdorp van La Cogolla naderen. De plaatsnaam Veneguera stamt uit de tijd van ver vóór de Spaanse conquista toen de eilanden nog door berberstammen waren bewoond. Veneguera betekent “lagune” en na de jaarlijkse flinke stortbuien, ontstaat er net buiten het dorpje een grote waterplas: een lagune. Het pad werd vlak na de verovering geplaveid maar dateert uit de berbertijd. Het aroma van de bloeiende mango- en citroenbomen die la senda flankeren, prikkelt onze geurreceptoren en maakt ons lichthartig en zweverig. We voelen lentekriebels! In het spookdorpje van La Cogolla houdt onze benenwagen even halt om er de eeuwigheid van de site op te nemen. Vervolgens wacht een pittige klim, maar vermoeidheid werkt zuiverend. Als we boven op de spits aankomen, zijn we vrij van alle zorgen. We eten er onze picknick. We delen er het brood en de eenzaamheid van het majesteuze landschap dat ons omringt en niemand onverschillig laat. Bergpas Los Almácigos

Onze edities:

Wandelkrant Nr. 26
Wandelkrant Nr. 25
Wandelkrant Nr. 24
Wandelkrant Nr. 23
Wandelkrant Nr. 22
Wandelkrant Nr. 21
Wandelkrant Nr. 20
Wandelkrant Nr. 19
Wandelkrant Nr. 18
Wandelkrant Nr. 17
Wandelkrant Nr. 16
Wandelkrant Nr. 15
Wandelkrant Nr. 14
Wandelkrant Nr. 13
Wandelkrant Nr. 12
Wandelkrant Nr. 11
Wandelkrant Nr. 10
Wandelkrant Nr. 09
Wandelkrant Nr. 08
Wandelkrant Nr. 07
Wandelkrant Nr. 06
Wandelkrant Nr. 05
Wandelkrant Nr. 04
Wandelkrant Nr. 03
Wandelkrant Nr. 02
Wandelkrant Nr. 01