Views
1 month ago

Wandelkrant Nr. 27

  • Text
  • Wandelroute
  • Wandelsuggesties
  • Wandelen
De Wandelkrant is een gratis en onafhankelijk Wandel- & Outdoor magazine voor de actieve wandelaar en sportelaar met aandacht voor natuur en cultuur. 106 pagina’s wandel & leesplezier: - Wie zijn de winnaars van onze laatste Lees&Win wedstrijd die in onze Lente editie stond? - Wandelen in je thuishaven - Wandelsuggesties in de Vaucluse - Rondom je kot wandeling regio Maaseik - Rondom je kot wandelsuggesties van Gilbert & Bennet - Gezocht: beste fiets- en wandelroute van 2021 - La primavera 2021 - Maas Trek 2020 een tikkeltje anders op 3 en 4 oktober - Han-sur-Lesse: bovengronds en ondergronds wandelen - Best bewaarde geheim van Italië - Wandelen in Noord-Brabant deel 12: wandelen langs de Roovertsche Leij - Wandelen in Fuerteventura is wandelen in eenzaamheid

Foto: De bus met

Foto: De bus met Monstertruck wielen door de dienst tussen Cofete en de bewoonde wereld verzorgt. Foto: Het klippenpad vlak voordat we het strand van Barlovento bereiken Foto: Geitenboerderij vooraleer je het gehucht Cofete bereikt. Daar is er een bus met de wielen van een monstertruck, die je via een wervelende landweg weer naar de bewoonde wereld brengt. Denk bijtijds aan je Touristil! Tandenknarsen Jaren geleden hadden we deze wandeling al eens gestapt. Op een zomerse julidag met een hittegolf in de rug, besloten we de 17 km naar Cofete te stappen. Wanneer de wind niet uit het noorden komt, maar uit de oostelijk gelegen Saharawoestijn, wordt de Canarische archipel in een sluier van zand en stof gehuld. Zulk weertype heet “calima”. Calima beheerst dan verschillende dagen je hele leven; je ademt calima, je eet calima, je praat calima en je slaapt calima - als je tenminste de slaap weet te vatten. Toen we na een derde van ons traject zonder water vielen en het hoogtij dreigend op ons afkwam, besloten we voor “el contrarumbo” te kiezen en wijselijk terug naar de auto te stappen. Het mocht echter niet baten. Volledig gedehydrateerd zijn we niet verder dan het beginpunt van het klippenpad geraakt om er als aardappelzakken in het hete zand in te storten. Het werd zwart voor onze ogen. De enige man in ons gezelschap, übrigens topfit en met kuiten als paaseieren, besloot op zoek te gaan naar hulp. In Barlovento was er anno 2007 geen gsm-ontvangst. Onze hero-for-a-day wist een jeep op te sporen, gevuld met trippende hippies die ons niet alleen water aanboden maar in de eerste plaats een rit naar de bewoonde wereld. We waren gered! Jaren knaagde de frustratie over ons mislukt avontuur totdat we in 2020 besloten er ons een tweede keer aan te wagen. Met dezelfde groep, maar dit keer vergezeld van ons nageslacht en voorzien van voldoende proviand, zetten we bij het krieken van de dag de tocht in. De wandeling naar Barlovento is één van de meest spectaculaire van het eiland. Wegens haar hoog adrenalinegehalte, valt ze echter buiten het wandelroutenetwerk. Onze eerste missie bestond erin om veilig aan de overzijde van de landengte te geraken. Gedurende de eerste kilometers volgden we de bodem van het droge ravijn en ploegden we door omgewoeld zwart, losliggend zand. Op de achtergrond flirten de eerste zonnestralen met de torenhoge goudkleurige duinen en trakteerden ons op een schaduwspel van contrasten. Op het eerste zicht lijkt het landschap kaal maar Fuerteventura is rijk aan duinen- en woestijnvegetatie! De inheemse plantjes hebben er de gekste namen: het zeedruifje, de Medusa-winde, het loogkruid, de Canarische ijsplant, het kruiskruid,… Bij het bereiken van de overkant van de landengte, stonden we voor de volgende uitdaging. Het pad dat via de kliffen naar het begin van het Barlovento-strand afdaalt, is overal en nergens. Fuerteventura is een geiteneiland. Er zijn meer geiten dan inwoners en deze vrije viervoeters zijn er de trailblazers bij uitstek. Overal trekken ze nieuwe paadjes. Soms wandel je op een pad en voor je er erg in hebt, besef je dat je op een verticaal geitenpad als een puntkokkel tegen de rots zit geplakt. Een GPS is dan geen overbodige luxe. Na een klein halfuurtje uur dalen bereikten we het strand van Barlovento. Haar maagdelijke schoonheid sloeg ons in het gezicht! What a beauty! Maar de fotosessie die halverwege de eerste baai volgde, bracht onze tijdlijn in het gedrang. Het water kwam omhoog en het strandje van de eerste baai liep al snel vol. Teruglopen was geen optie. Met het water tot aan onze enkels en de wind van voor, spurtten we naar de

Onze edities:

Wandelkrant Nr. 27
Wandelkrant Nr. 26
Wandelkrant Nr. 20
Wandelkrant Nr. 19
Wandelkrant Nr. 18
Wandelkrant Nr. 17
Wandelkrant Nr. 16
Wandelkrant Nr. 15
Wandelkrant Nr. 14
Wandelkrant Nr. 13
Wandelkrant Nr. 12
Wandelkrant Nr. 11
Wandelkrant Nr. 10
Wandelkrant Nr. 09
Wandelkrant Nr. 08
Wandelkrant Nr. 07
Wandelkrant Nr. 06
Wandelkrant Nr. 05
Wandelkrant Nr. 04
Wandelkrant Nr. 03
Wandelkrant Nr. 02
Wandelkrant Nr. 01
Wandelkrant Nr. 21
Wandelkrant Nr. 22
Wandelkrant Nr. 25
Wandelkrant Nr. 24
Wandelkrant Nr. 23